Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

diavgeia.gov.gr

Τροφοπενία σιδήρου
Τροφοπενίες - Ξινόδεντρα

· Συνθήκες εκδήλωσης τροφοπενίας.

Αποτελεί την περισσότερο συνηθι­σμένη τροφοπενία των εσπεριδοει­δών, παρά την κάποια διαφορά ευαι­σθησίας μεταξύ των (π.χ. μεγάλη ευ­αισθησία παρατηρείται όταν χρησιμο­ποιείται σαν υποκείμενο η τρίφυλλη πορτοκαλιά). Η τροφοπενία αυτή πα­ρατηρείται

σε εδάφη όχι τόσο φτωχά σε σίδηρο, όσο και σε πιο ασβεστού­χα εδάφη που αδιαλυτοποιούν το σί­δηρο. Στην εμφάνιση της τροφοπενίας βοηθά και ο κακός αερισμός του εδάφους (συμπαγή, κορεσμένα, με πολλή υγρασία κ.λπ.), όταν το νερό ποτίσματος έχει πολλά δισανθρακικά, πλούσιες λιπάνσεις με φώσφορο και η παρουσία στο έδαφος, εκτός του ασβεστίου και ψευδαργύρου, χαλκού κ.λπ.


· Συμπτώματα.

Το χαρακτηριστικότε­ρο σύμπτωμα είναι η γνωστή “χλώρω­ση σιδήρου”: τα φύλλα κιτρινίζουν σε όλο το έλασμα εκτός των νευρώσεων, έτσι που αυτές να διαγράφονται σαν δίχτυ. Με την πάροδο του χρόνου όμως το κιτρίνισμα γίνεται ενιαίο και μάλιστα πρώτα στα φύλλα της κορυ­φής, που γίνονται μέχρι λευκοκίτρινα. Η εμφάνιση των συμπτωμάτων είναι δυνατή όχι μόνο σε μερικά από τα δέντρα του οπωρώνα, αλλά και μόνο σε μερικά κλαδιά του ίδιου δέντρου, κάτι που επαληθεύει τη δυοχέρεια κυκλοφορίας του σιδήρου και εντός του φυτού.

Σε βαριές περιπτώσεις ακολουθούν αποφυλλώσεις και ξηράνσεις των ά­κρων των βλαστών, χωρίς να απο­κλείεται με τον καιρό και ο θάνατος του δέντρου, αφού περιορίζεται ακό­μη και η ανάπτυξη των απορροφητι­κών ριζιδίων. Η άνθηση και καρπόδε­ση μειώνονται δραστικά, το ίδιο και η παραγωγή, ενώ οι καρποί παραμένουν μικροί και κιτρινισμένοι.

· Αντιμετώπιση.

Λόγω των εγγενών δυσχερειών που συνδέονται με τα βασικά αίτια της εμφάνισης της τρο­φοπενίας σιδήρου, η αντιμετώπισή της ήταν πάντοτε πολύ δύσκολη ή και αδύνατη, μέχρι την ανακάλυψη των χηλικών ενώσεων των μετάλλων και, φυσικά, του σιδήρου.

Πραγματικά, ο θειικός σίδηρος από το έδαφος συνήθως δε δίνει αποτε­λέσματα, εφόσον παραμένουν οι δυ­σμενείς παράμετροι (υψηλό ρΗ, συ­μπιεσμένο έδαφος, υπερβολική υγρα­σία, μη αερισμός κ.λπ.). Παράλληλα οι διαφυλλικές επεμβάσεις δίνουν πρόσκαιρα αποτελέσματα αλλά συ­χνά προκαλούνται και εγκαύματα.

Η προσθήκη στο έδαφος κάθε 2-3 χρόνια χηλικών ενώσεων του σιδήρου (Fe EDTA και για τα αλκαλικά πολυα­σβεστούχα εδάφη EDDHA Fe κ.λπ.) στις ποσότητες κατά δέντρο που α­ναγράφουν οι οδηγίες του κάθε σκευάσματος (100-300 g/δέντρο) δίνει πολύ καλά αποτελέσματα. Η ποσότη­τα αυτή διαλύεται σε 20-25 It νερό και διασκορπίζεται ισομερώς σε ένα αυλάκι που γίνεται στην περίμετρο της προβολής της κόμης του δέ­ντρου. Στη συνέχεια το αυλάκι σκε­πάζεται με χώμα και ποτίζεται με αρ­κετό νερό, ώστε να διασκορπιστεί σε μεγαλύτερη επιφάνεια της ριζόσφαιρας.

Σε ελαφρές περιπτώσεις τροφοπε­νίας σιδήρου μπορεί να γίνεται δια­φυλλικός ψεκασμός με τις δόσεις που συνιστά ο κατασκευαστής (συνή­θως 1 %ο) και αφού έχει προστεθεί κατάλληλο διαβρεκτικό προσκολλητι­κό.

 

 


Κατασκευή Σελίδας Giotis!. Designed by: cheap business hosting linux web hosting Valid XHTML and CSS.